Heer, vrouw, boer van Nabokov

Zoals de titel van dit topic al suggereert lees ik op het moment "Heer, vrouw, boer" van Nabokov.

Het heeft een soort broeierige sfeer. Op de een of ander manier, wordt er met weinig middelen al snel een broeierige/spannende/meeslepende sfeer neergezet.
(Kan nog niet goed omschrijven wat dat nu precies is)

Zodra dit boek is uitgelezen lezen jullie hier meer over.

Maar als er alvast iemand wat over wil schrijven .... graag. dan kan ik dat met het lezen meenemen.

Het schijnt een van de meer 'luchtige' romans van Nabokov te zijn, maar ik heb me er vooralsnog niet aan gewaagd. In Wat lees jij nu zei je dat je er even in moest komen, hoe komt dat denk je? Ligt dat aan het onderwerp, de schrijfstijl, of misschien iets anders?

De laatste roman die ik van hem heb gelezen is Pnin, die kan ik je ook zeker aanraden. Het liefst lees ik zijn boeken in het Engels, omdat hij vaak zelf aan die vertalingen heeft meegewerkt. King, Queen, Knave is een vertaling van zijn eigen zoon Dmitri Nabokov (onder zijn toeziend oog uiteraard).

Goeie vraag. Moet ik een even over denken.

De snelheid van het verhaal lijkt in dit geval wel recht evenredig met mijn gevoel bij het boek. Ik hoop dat ik er binnekort met een meerzeggend antwoord op kan terugkomen.

Ondertussen is Heer, vrouw, boer al weer even uitgelezen.

Om op je vraag terug te komen Rob, ik denk dat de schrijfstijl mij eerst wat langzamer deed lezen. 't Is net niet de taal (hoewel gewoon nederlands) die we dagelijks horen en lezen. 't Zijn geen moeijlijke woorden, valt allemaal wel mee. Nee, ik denk de vorm/opbouw van de zinnen. Hoe het ook zij, een erg leuk boek. Ik kan mij inderdaad voorstellen dat dit tot de luchtiger boeken van Nabokov kan worden gerekend.

Als ik terugdenk aan het verhaal komt bij mij boven drijven dat de drie hoofdpersonen alle drie in een relatieve welvaard verkeren. Toch zijn de vrouw en de boer ernstig ontevreden. De heer daarentegen leeft een heerlijk leven.Aardig daarbij is dat de heer zijn plezier in het leven haalt uit lange wandelingen, regen die op 'm valt of een extra broodje bij het onbijt. De vrouw ziet het leven helemaal niet zo 'koddig'. Zij is alleen maar bezig met materialisme. En raakt hiermee de weg kwijt. De boer is eigenlijk alleen maar uit op liefde, en wordt meegezogen in de snode plannen van de vrouw. En ook hij raakt uit balans.

Je zou ook kunnen zeggen dat in dit verhaal het (bijbelse) gezegde "zalig zijn de eenvoudigen van geest" van toepassing is. De heer is niet een gecompliceerd denker, en leeft een tamelijk onbezorgd leven. De vrouw en de boer plannen complotten en kijken ver(der) de toekomst in. Zij zijn de ongelukkigen.

Nuja... ik hoop dat een ander dit verhaal ook eens leest en mij nog wat kan aanvullen/verbeteren.