Historicus Frank Dikötter wint Samuel Johnson Prize

De Nederlandse historicus Frank Dikötter heeft met zijn boek Mao's Great Famine de Britse Samuel Johnson Prize 2011 van de BBC gewonnen. Aan de prijs is een geldbedrag van 20.000 pond verbonden, iets meer dan 22.000 euro.

Dikötter, die momenteel hoogleraar is aan de Universiteit van Hong Kong, schreef volgens de jury een "episch verslag van menselijke dwaasheid". In zijn boek staat de Grote Sprong Voorwaarts centraal, het tweede Chinese vijfjarenplan van communistische partijleider Mao Zedong. Voor zijn onderzoek kreeg hij als een van de weinigen toegang tot Chinese overheidsarchieven. Aan de hand daarvan kon hij een tijdperk in de Chinese geschiedenis waar veel over is gespeculeerd, als eerste volledig documenteren.

De prestigieuze Samuel Johnson Prize wordt jaarlijks toegekend aan een non-fictieboek, en werd vorig jaar gewonnen door Barbara Demick. Dikötter nam het dit jaar met zijn boek op tegen onder andere Bismarck: A Life van Jonathan Steinberg, Caravaggio: A Life Sacred and Profane van Andrew Graham Dixon, en The Rational Optimist van Matt Ridley.

Bron: The Huffington Post

Niet iedereen is het eens met Dikötter over dit onderwerp. Ik vraag mij af hoeveel Dikötter eigenlijk weet van China en hoe goed beheerst hij de taal? Hij leeft in Hong Kong en heeft banden met Taiwan maar Hong Kong en Taiwan staan zeker niet gelijk aan China.

http://redantliberationarmy.wordpress.com/2011/04/13/joseph-ball-critique-on-frank-dikotters-maos-great-famine-the-history-of-china%E2%80%99s-most-devastating-catastrophe-1958-62/

@bloem, onenigheid over geschiedenisboeken is natuurlijk volstrekt normaal. Een historicus kiest een onderwerp, zoekt gegevens bij elkaar, maakt een selectie en verbindt daar zijn eigen conclusies aan. Je kunt er bij een hoogleraar van een voorname universiteit die net een zeer prominente onderscheiding heeft gekregen voor zijn werk wel van uit gaan dat zijn tekst de moeite waard is en inzichten biedt. Maar het blijft altijd zijn interpretatie: objectieve geschiedkundige verslagen bestaan niet, afgezien van notulen van een willekeurige parlementsvergadering.

Mensen die zijn stellingen en conclusies bestrijden, kunnen dat het beste doen door er een eigen onderzoek tegenaan te gooien met alternatieve conclusies etc. Als ze dat net zo goed doen als hij, dan wordt het een interessante bibliotheek.