mijn eerste gedicht

ik heb nog nooit gedicht, alleen kwam er achter dat het best leuk is en ik er mijn gevoelens in kwijt kon wat best makkeolijk is sinds enkele gebeurtenissen inmijn leven. was eigenlijk benieuwd of ik het nou een beetje kan of gewoon wat aan zit te modderen...

Slaap

Alles maar vergeten
Terug in eigen droom
Altijd maar gezeten
Langs die lange stroom

Alles altijd weten
Mag geen ware kennis heten
Weten zonder voelen
Zal de mens immer verkoelen

Vergeten in de slaap
Weggevallen in pure vrede
Onschuldig als een schaap
Verhoord is mijn bede

Nooit meer weten
Wat de wereld denkt
Alleen mezelf heten
Wanneer dood mij wenkt

Weinig activiteit meer op dit forum... Spijtig vind ik dat...

Anyway, over slaap... Enerzijds lijkt de rijm iets te fel aanwezig waardoor het naar rijmelarij ruikt... Ook omdat de twee eerste regels van de strofe onafhankelijk lijken te bestaan van de twee laatste waardoor het wat goedkoop en snel geschreven lijkt.
Maar in ieder geval niet in zijn geheel slecht voor iemand die pas begonnen is met dichten. Maar weet ook dat dichten een vak is, daarom raad ik je zeker aan om dichtbundels te lezen, laat je vooral vergewissen waarom de poëzie van de één door een uitgever wel gepubliceerd wordt terwijl de ander een briefje terugkrijgt met de standaard: "Tot onze spijt..."