Onbewoond eiland

Hoi, voor een opdracht van mijn opleiding ben ik op zoek naar uw mening. Wat is volgens u het boek (en/of film) wat je moet lezen om een zo goed mogelijk beeld te krijgen van een onbewoond eiland. Het gaat mij niet om zoveel mogelijk verschillende titels maar naar uw persoonlijke voorkeur. Alvast bedankt

Hallo meindt, welkom op het forum. Lord of the Flies (1954) van William Golding is de enige titel die me op dit moment te binnen schiet, maar derhalve ook het boek dat mijn voorkeur zou genieten. Het feit dat het eiland, waarop de jonge hoofdpersonen aanspoelen, onbewoond is en daarom geen autoriteiten kent, heeft tot gevolg dat zij zelf een poging doen tot het creëren van een kleinschalige 'beschaving' -- en dat loopt uit de hand.

De roman is meerdere keren verfilmd, maar de versie uit 1963 wordt over het algemeen het best beoordeeld.

Wat is de opdracht, als ik vragen mag? En heb je zelf ook een voorkeur voor een boek of film?

Het doel van de opdracht is het achterhalen van het archetype van een bepaalde plaats, in dit geval een onbewoond eiland, in een roman en film. Aan de hand van jullie keuzes en argumenten bepaal ik welk boek en welke film als hét archetype van een onbewoond eiland wordt gezien, waarop ik vervolgens de plaats moet analyseren. Enkele vragen daarbij zijn hoe wordt de plaats weergegeven, hoe kan dit verklaard worden etc?

Mijn keuzes zouden het boek Robinson Crusoë zijn en de film Cast Away. Beide gaan over het overleven op een eiland. Ik zie een onbewoond eiland als onherbergzaam en als iets erbarmelijks, waar je niet wilt zijn.

Toevallig een klasgenoot van Loes? Met Robinson Crusoë kom je vermoedelijk dichter in de buurt van een oermodel van het onbewoonde eiland in de literatuur, maar Lord of the Flies gaat eveneens over het overleven op zo'n locatie. Een groot verschil is dat Robinson, net als Tom Hanks in Cast Away, alleen aanspoelt, waar het in William Golding's roman een groep kinderen betreft die elkaar het leven op het eiland nog zuurder maken (vergelijkbaar met tv-serie Lost). Je kunt je dan ook afvragen of een eiland nog onbewoond te noemen is, als je er met meerdere mensen bent. Ook zijn bepaalde karakters in Lord of the Flies niet geheel ontevreden met het leven op het eiland, waar ze in de nieuw ontstane rangorde meer macht genieten dan in de vertrouwde, bewoonde wereld, waar de autoriteit bij de volwassenen ligt.

Hoogstwaarschijnlijk onder invloed van de Johnny Castaway screensaver uit de jaren '90, denk ik bij een onbewoond eiland in eerste instantie altijd aan een paar vierkante meters aan zand plus een palmboom. Maar dat terzijde -- misschien kun je ermee in de juiste sfeer komen ;-)

The beach van Alex Garland gaat over backpackers die naar een onbewoond eiland trekken. (Al was het niet helemaal onbewoond als ik het me goed herinner.) Het boek is ook verfilmd.

Het lijkt me dat de oudere eilandverhalen over overleven en jezelf tegenkomen gaan en de recentere meer als sociaal experiment worden opgevat.

Als islofiel heb ik niet echt 1 voorkeur, dus bij deze mijn shortlist van mooiste (onbewoonde) eilanden boeken, waarin het gevoel van het eenzame bestaan op een kleine stip in het helaal van water goed wordt beschreven. De meeste zijn nog wel te krijgen, en allemaal meer dan de moeite waard om te lezen:

An Island to Oneself van Tom Neale
Puka puka van Johnny Frisbee
De gelukkige eilanden van Paul Theroux
De 4 eilandboeken van Boudewijn Buch
Opgesloten in het paradijs van Dea Birkitt
Weg van alles van Lucy Irive
Stoned tussen de wilden van Maarten Troost
Het waterhoentje van Tristan da Cunha van Albert Beinetema
Kerguelen van Jean Paul Kaufmann
Het verdwaalde eiland van Albert van Cleef

Mijn voorstel voor een ijland als mystieke ruimte is...

Albert Sánchez Piñol - Nachtlicht (vert. van La pell freda), Amsterdam: Uitgeverij Cossee 2005 (ISBN 90 5936 089 3)

een schitterend boek