We hebben uiteraard het topic over de vijf grootste werken van onze vaderlandse literatuur, waar al flink wat verschillende titels over tafel vliegen. Het lijkt mij leuk om dit stapsgewijs uit te breiden; vandaar dit topic over literatuur van het continent waartoe ook Nederland en Vlaanderen behoren: Europa.
En omdat Europa een aantal malen groter is dan Nederland en Vlaanderen, niet vijf, maar tien titels. Wat zijn (de) tien onmisbare titels uit de Europese literatuur? Dezelfde regel als in het topic over Nederlandse literatuur: slechts één titel per auteur. Over de definitie van Europa zou ik niet te streng willen zijn: Turkije en Rusland mogen er wat mij betreft bij, en als je een titel van een Franstalige auteur uit Algerije wil opnoemen kan dat ook. Dat is misschien zelfs interessanter: wat maakt die auteur tot Europees auteur?
1. Elias Canetti, Het martyrium Sterke roman uit de jaren '30 van de vorige eeuw (oorspronkelijk gepubliceerd in 1935, meen ik), over een professor sinologie die meer van boeken dan van mensen houdt. De mensheid moet het ontgelden in de roman, maar toch wist het boek bij mij vaak een glimlach op m'n gezicht te toveren.
2. Virginia Woolf, The Waves Niet haar meest bekende roman, maar ik vond 'm vele malen toegankelijker dan Mrs Dalloway of To the Lighthouse. Zes mensen halen herinneringen op aan een overleden vriend in een roman die slechts bestaat uit dialogen.
3. Italo Calvino, If on a winter's night a traveller... Geweldig postmodern en tegelijk ook een pastiche op het postmodernisme, deze roman waarvan het verhaal samenvalt met de lezers eigen leeservaring. Ik heb voor een cursus aan de universiteit veel postmoderne werken moeten lezen, dit boek stak voor mij met kop en schouders boven alles uit.
4. Albert Camus, De pest Ik ken niet alles van Camus, maar dit boek vind ik heel goed. Absurdistisch, goed verteld, mooie taal. Oran, een stadje in Algerije, wordt getroffen door de pest. Mensen sterven in grote getale. Maar meer dan over de dood gaat deze roman over het leven en hoe je leven te leiden.
5. Ian McEwan, Saturday Het beste voorbeeld wat ik heb gelezen van een roman met engagement. Ik word bij elke roman weer meegesleept door McEwan's vertelstijl en bij deze roman door het scherpe ethische dilemma. Hilarisch soms ook.
6. Ovidius, Metamorfosen Ovidius was mijn eindexamenmateriaal en sindsdien is hij voor mij het voorbeeld van interessante antieke literatuur geworden. Zijn epos over hoe het ontstaan van de wereld is zo rijk, zo vol van figuren en metamorfosen. Klassieke verhalen.
7. Wieslaw Mysliwski, Over het doppen Een roman van een hedendaagse Poolse gigant. In een klein, afgelegen dorpje vertelt een oude man een bezoeker over zijn jeugd, over de streek en over de geschiedenis van Polen in het algemeen. Superieure vorm (wederom slechts dialoog) over een onderwerp dat mij altijd weer raakt.
8. Joseph Conrad, Heart of Darkness Ook goed als het niet in Vietnam maar in Congo gesitueerd is, dit korte maar beklemmende verhaal. Een voorbeeld van zogenoemd imperial gothic over de schaduwzijden van de mens, belicht vanuit een koloniaal oogpunt. Meesterlijke vertelling.
9. Franz Kafka, De gedaanteverwisseling Zoals bij Woolf: het had eigenlijk heel veel kunnen zijn. Maar deze novelle las ik als eerste en ik was erg onder de indruk. Misschien sindsdien te veel Hermans gelezen om weer net zo onder de indruk te zijn van het wereldbeeld dat bij Kafka tot uiting komt.
10. Cees Nooteboom, Allerzielen Mijn Grote Drie zijn W.F. Hermans, Hella S. Haasse en Cees Nooteboom, in die volgorde. Toch is dit het boek dat ik hier zou opnemen. Een hoogtepunt in Nootebooms oeuvre, dit verhaal over een Nederlanse fotograaf dat zich in Berlijn en Spanje afspeelt (de twee plekken waar Nooteboom misschien nog wel met de meeste liefde over vertellen kan).
En omdat Europa een aantal malen groter is dan Nederland en Vlaanderen, niet vijf, maar tien titels. Wat zijn (de) tien onmisbare titels uit de Europese literatuur? Dezelfde regel als in het topic over Nederlandse literatuur: slechts één titel per auteur. Over de definitie van Europa zou ik niet te streng willen zijn: Turkije en Rusland mogen er wat mij betreft bij, en als je een titel van een Franstalige auteur uit Algerije wil opnoemen kan dat ook. Dat is misschien zelfs interessanter: wat maakt die auteur tot Europees auteur?
1. Elias Canetti, Het martyrium Sterke roman uit de jaren '30 van de vorige eeuw (oorspronkelijk gepubliceerd in 1935, meen ik), over een professor sinologie die meer van boeken dan van mensen houdt. De mensheid moet het ontgelden in de roman, maar toch wist het boek bij mij vaak een glimlach op m'n gezicht te toveren.
2. Virginia Woolf, The Waves Niet haar meest bekende roman, maar ik vond 'm vele malen toegankelijker dan Mrs Dalloway of To the Lighthouse. Zes mensen halen herinneringen op aan een overleden vriend in een roman die slechts bestaat uit dialogen.
3. Italo Calvino, If on a winter's night a traveller... Geweldig postmodern en tegelijk ook een pastiche op het postmodernisme, deze roman waarvan het verhaal samenvalt met de lezers eigen leeservaring. Ik heb voor een cursus aan de universiteit veel postmoderne werken moeten lezen, dit boek stak voor mij met kop en schouders boven alles uit.
4. Albert Camus, De pest Ik ken niet alles van Camus, maar dit boek vind ik heel goed. Absurdistisch, goed verteld, mooie taal. Oran, een stadje in Algerije, wordt getroffen door de pest. Mensen sterven in grote getale. Maar meer dan over de dood gaat deze roman over het leven en hoe je leven te leiden.
5. Ian McEwan, Saturday Het beste voorbeeld wat ik heb gelezen van een roman met engagement. Ik word bij elke roman weer meegesleept door McEwan's vertelstijl en bij deze roman door het scherpe ethische dilemma. Hilarisch soms ook.
6. Ovidius, Metamorfosen Ovidius was mijn eindexamenmateriaal en sindsdien is hij voor mij het voorbeeld van interessante antieke literatuur geworden. Zijn epos over hoe het ontstaan van de wereld is zo rijk, zo vol van figuren en metamorfosen. Klassieke verhalen.
7. Wieslaw Mysliwski, Over het doppen Een roman van een hedendaagse Poolse gigant. In een klein, afgelegen dorpje vertelt een oude man een bezoeker over zijn jeugd, over de streek en over de geschiedenis van Polen in het algemeen. Superieure vorm (wederom slechts dialoog) over een onderwerp dat mij altijd weer raakt.
8. Joseph Conrad, Heart of Darkness Ook goed als het niet in Vietnam maar in Congo gesitueerd is, dit korte maar beklemmende verhaal. Een voorbeeld van zogenoemd imperial gothic over de schaduwzijden van de mens, belicht vanuit een koloniaal oogpunt. Meesterlijke vertelling.
9. Franz Kafka, De gedaanteverwisseling Zoals bij Woolf: het had eigenlijk heel veel kunnen zijn. Maar deze novelle las ik als eerste en ik was erg onder de indruk. Misschien sindsdien te veel Hermans gelezen om weer net zo onder de indruk te zijn van het wereldbeeld dat bij Kafka tot uiting komt.
10. Cees Nooteboom, Allerzielen Mijn Grote Drie zijn W.F. Hermans, Hella S. Haasse en Cees Nooteboom, in die volgorde. Toch is dit het boek dat ik hier zou opnemen. Een hoogtepunt in Nootebooms oeuvre, dit verhaal over een Nederlanse fotograaf dat zich in Berlijn en Spanje afspeelt (de twee plekken waar Nooteboom misschien nog wel met de meeste liefde over vertellen kan).