Waarom is nederlandse literatuur over het algemeen zeer realistisch?

Ligt het aan mij of is de meeste Nederlandse literatuur realistisch?
Ik lees nu pas een aantal jaar literaire boeken, dus het kan best zijn dat ik ze nog niet ben tegengekomen, maar wat ik tot nu toe heb gelezen was heel erg realistisch allemaal, met uitzondering misschien dan van 'het leven uit een dag' en 'de ontdekking van de hemel'.

Zijn er meer boeken die niet zo heel realistisch zijn, misschien meer in de richting van het onmogelijke, magische etc?
Zo niet, is er een verklaring voor al dat realisme in onze literatuur?

Alvast bedankt!

De Nederlandse literatuur is geenszins louter realistisch. W.F. Hermans heeft diverse surrealistische romans geschreven, Van der Heijden schrijft ook romans waarin de realiteit weleens ver weg is en Harry Mulisch heb je zelf al genoemd.

Theo van Baaren, dichter, zou je kunnen proberen:

Tussen het landschap
en de lucht
ligt een randschap
waar heen ik vlucht;
waar mensen opgehouden zijn
en de goden nog niet begonnen
ligt, onaangetast, een klein
en smal gebied, nog onontgonnen
fantasie- en droomterrein.

Naast WFH zou je de enigszins verwante Ferdinand Bordewijk kunnen proberen.

Heel wat recentelijker zou je een poging naar het debuut van Dautzenberg, een verhalenbundel genaamd "Vogels met zwarte poten kun je niet vreten" kunnen doen.

Goed dat jij Bordewijk noemt, Babblingbrook. Verder kan ik momenteel niet echt Nederlandse schrijvers bedenken die zich wat meer focussen op het magische.

heel erg bedankt!
ik denk dat ik hier wel even verder mee op weg kan!

Thomas Rosenboom geeft nogal eens een draai aan de werkelijkheid. Gewassen vlees vond ik niet slecht.
Hubert Lampo en Johan Daisne zijn twee bekende magisch realistische schrijvers. Dat schreef ik hier al ergens vandaag. Van Daisne is De man die zijn haar liet kort knippen het bekendste werk als ik me niet vergis. Ik heb zelf De trein der traagheid ettelijke keren gelezen, vind dat een zeer goed verhaal. Van Lampo is De komst van Joachim Stiller het bekendst denk ik maar zijn boeken over de Graal en Stonehenge (wel eerder non fictie als ik me niet vergis) vond ik beter. Dan raad ik misschien beter De Verdwaalde Carnavalsvierder of De Elfenkoniging aan. Dan Brown+ avant la lettre.

Er zijn ongetwijfeld ook wel schrijvers uit ons taalgebied die zich toeleggen op fantasy of SF maar daar ben ik niet zo van op de hoogte.