Wat lees jij momenteel, en wat vind je ervan?

@ Martijn:
Met goed gedocumenteerd (Houellebecq) bedoel ik dat hij in de vertelling zelf erg veel over de Franse samenleving verwerkt. Hij doet dat echter zo vlot dat het de stijl niet in de weg staat. Overigens is dat wel haast altijd zo bij Houellebecq, in 'Elementaire Deeltjes', zijn debuut, staat achteraan zelf een verklarend begrippenregister.

Omega Minor van Paul Verhaeghen heb ik ook jaren geleden proberen lezen, ik moest het in de helft opgeven omdat ik de draad -zo er al een is- kwijt was. Ik wil het boek wel nog eens een tweede kans gunnen. Dat doet me vreemd genoeg denken aan 'Wolkenatlas' van David Mitchell: ik genoot er enorm van, tot ik struikelde over het voorlaatste hoofdstuk, waarin een soort zelf uitgevonden taaltje wordt gebezigd. Spijtig, want voor de rest een fantastische tour-de-force.

Ik ben de biografie 'Ferdinand Domela Nieuwenhuis. Een romantische revolutionair' aan het lezen, van Jan Willem Stutje. Ik ben op pakweg eenderde en zeer onder de indruk. Stutje heeft vakwerk geleverd, niet alleen inhoudelijk maar ook stilistisch staat dit boek als een huis.

Laatst bijgewerkt door Thijs1973 op 4 oktober 2012, 21:54.

Vandaag begonnen in de Engelse vertaling van Le Grand Meaulnes, de enige roman die Henri Alain-Fournier (1886-1914) publiceerde, alvorens hij twee jaar later al vroeg tijdens de Eerste Wereldoorlog omkwam. Een klassieker uit de Franstalige literatuur, naar het schijnt, dus ik ben erg benieuwd. De sfeer doet tot nu toe een beetje denken aan het donkere/gothische van bijvoorbeeld Charlotte Brontë's Villette.

Ik heb Guggenheimer in de mode van Brusselmans uitgelezen: geinig boek, meer van hetzelfde maar wel een aardige opvolger van de drie delen uit de jaren '90.

De Domela Nieuwenhuis biografie waar ik eerder al over schreef, stelde ook verder niet teleur. Ik had alleen meer vuurwerk verwacht omtrent het antisemitisme van FDN. Rond dit boek is daar nogal veel herrie om gemaakt en het wordt ook in het voorwoord aangestipt, maar als ik kijk naar wat ik er over aantref....het is op dat punt allemaal niet fraai, maar ik zie weinig verschil met zijn generatiegenoten.

Net vanuit de tweedehandswinkel ' De kaart en het gebied' van Michelle Houellebecq op de kop getikt, krijg zin om die te lezen door jullie opmerkingen!

Verder deze week de verhalenbundel ' Vogels met zwarte poten kun je niet vreten' van A.H.J. Dautzenberg gelezen en heb daarmee een nieuwe lievelingsauteur ontdekt... Interessante situaties die vaak met een bijzondere wending uitmonden in het verdwijnen of uit het verhaal stappen van hoofdpersonen. Het beviel me zo goed dat ik direct zijn boek ' De Samaritaan' (over zijn beslissing een nier te doneren aan een onbekende) heb geleend bij de bieb. De auteur is verder bekend van zijn 'verzonnen' interviews bij de VPRO enige tijd geleden.

Ook recent gelezen: ' Het Derde Rijk' van Roberto Bolano, Chileense schrijver met een surrealistische en fragmentarische stijl (op een goede manier). 'Het Derde Rijk' speelt voor ons dichter bij huis dan zijn andere romans, namelijk in Spanje. De hoofdpersoon is kampioen in het bordspel ' Het Derde Rijk' en wordt tijdens een vakantie in Spanje steeds verder meegesleurd in de gebeurtenissen rond zijn hotel en dit spel. Voor mij representeert Bolano een generatie Zuid-Amerikaanse schrijvers die minder gericht zijn op het mystieke Zuid-Amerika maar je mee weten te slepen in een stroom van gebeurtenissen met een rafelrandje en veel aan je eigen verbeelding overlaten.

@KTB: Ik vond De kaart en het gebied een geweldig boek. Houellebecq komt wat mij betreft in aanmerking voor de Nobelprijs. Hij heeft in de afgelopen jaren een briljant oeuvre bij elkaar geschreven. Maar of het comité dat aandurft? In ieder geval: veel plezier!

Zelf heb ik zojuist het essay 'De hele wereld' van Marcel Moring gelezen. Interessante verhandeling over de roman, perspectieven etc. En dan ga ik nu verder met 'Dit zijn de namen' van Tommy Wieringa.

Ben nu nog 'De pianostemmer' van Pascal Mercier aan het lezen. En ook ik ga morgen de nieuwe van Tommy Wieringa kopen; lekker voor in de herfstvakantie. Iemand nog andere aanraders?

Kennen jullie de andere twee boeken (van Bolano en Dautzenberg) die ik beschreef ook? En wat vonden jullie daarvan?

@Thijs1973 ben benieuwd of je ons de nieuwe Wieringa aanraadt!

@marion en hoe was de pianostemmer (voor mij onbekende schrijver)

@KTB: De kaart en het gebied vond ik ook prachtig; toegankelijker dan Elementaire deeltjes. De andere 2 boeken die je beschrijft, ken ik niet. De surrealistische stijl van Roberto Bolano, zoals je deze beschrijft, spreekt me wel aan. Zal vanmiddag eens kijken..

Dis van Marcel Möring was ook in 1 woord geweldig!

@KTB: Ik ben op de helft van De pianostemmer. Heb inmiddels al een aantal boeken van Pascal Mercier gelezen. De nachttrein naar Lissabon is volgens mij zijn bekendste werk. Mooi, als je van boeken houdt met een filosofische inslag.

Vrgissing: ik bedoelde De louteringsberg van Möring. Dis wil ik altijd nog een keer lezen. Heeft iemand dit al gedaan?

@marion: jazeker. Prachtboek. Ik vond het overigens prettig dat ik eerst In Babylon en Dis had gelezen. Het is niet zo dat De louteringsberg niet te lezen is als je die twee romans hebt overgeslagen, maar het verhaal wint wel aan rijkdom met de voorkennis die je er kunt opdoen.

In Babylon is overigens een meesterwerk.

@Thijs: Helemaal mee eens! Een van de mooiste boeken die ik tot nu toe gelezen heb. Bij een tweede keer lezen totaal nieuwe inzichten gekregen. Misschien moet ik 'm nog eens onder de loep nemen.

Ik ben juist, na het voltooien van Full Circle van Michael Palin, begonnen aan De kant van Swann het eerste deel van À la recherche du temps perdu van Marcel Proust.

Momenteel Reis naar het einde van de nacht van Céline, op aanraden van een vriend. Ik weet nog niet zo goed wat ik ervan vind.

Leuk dat jullie het over Marcel Möring hebben, één van mijn favoriete schrijvers. Dis is een echte aanrader!

De kant van Swann heb ik ook gelezen, een mooi boek als je van minutieuze, uitgesponnen beschrijvingen houdt. Als het je aanspreekt moet je eigenlijk de hele á la recherche lezen.

Ik ben net begonnen aan Alles komt goed van Rob van Essen, heeft iemand anders die ook gelezen?

@Marion: Heb je ook 'Lea' van Mercier gelezen? Een van de mooiste boeken volgens mij, dit is idd een auteur die zijn gelijke niet kent. Heb trouwens 'Perlmanns zwijgen' nog liggen, daar ga ik nog veel plezier aan beleven, qua psychologie is Mercier nauwelijks geëvenaard.
Ik heb nu bijna 'Een Franse roman' van Frederic Beigbeder uit; een autobiografie en verslag van twee nachten in de cel (wegens cocaïnegebruik) in één. De auteur herinnert zich gaandeweg meer en meer over zijn jeugd, en worstelt schijnbaar met zijn identiteit van ontspoorde bekende fransman. We krijgen immers een soort maatschappij-doorsnede die er niet om liegt. Dit overigens met een voorwoord van Houellebecq.

Binnen afzienbare tijd volgt bij mij dan 'An evening of long goodbyes' van de fantastische Paul Murray;in t voorjaar genoot ik met volle teugen van 'Skippy tussen de sterren'. Murray is een meester in het verweven van tragikomische teenagerelementen met de verwarring en angsten die die tijd kenmerken. Hij houdt je 600 pagina's gekluisterd, met schaterlachen en tranen, een grote revelatie! 'An evening of...' is zijn debuut en een goede vriend vond die al even goed. Ben erg benieuwd...
'A la recherche ...' is mij idd door diezelfde vriend sterk aangeraden, maar het volume schrikt me toch wat af, en ik denk dat de thema's me misschien wat minder zouden boeien. Goed, het kan altijd in de toekomst...

'Het Derde Rijk' van Bolano vond ik een bijna hypnotiserende roman, een die in je nekvel hijgt en je niet meer loslaat. Dat niet in het minst omdat ik twee jaar geleden zo'n 'oorlogspel' eens spoogde te spelen. Denk dat ik toch 'De wilde detectives' eens moet lezen...
Het lezen van Wieringa stel ik telkens weer uit, ten onrechte, maar ik twijfel met welke titel te beginnen.
'The Singing of our Time' is zo'n kanjer - in alle betekenissen- van Richard Powers die ook op stapel staat. Ik heb hem vroeger in het Nederlands gelezen, en was zo onder de indruk... wat een epische tour-de-force! Misschien voor het einde van het jaar, als de avonden het langst zijn... in het Engels.
Een vriend overtuigde me na jaren om Engelse romans in de oorpronkelijke taal te lezen, die trouwens in pocket een stuk goedkoper zijn dan de immer duurder uitvallende vertalingen.
Heeft iemand nog tips in het Engels voor wie houdt van Eugenides, De Bernières, Paul Murray, Jonathan Coe...?

Ik heb van Roberto Bolano alleen 2666 in de kast staan. Mijn vrouw las het al; ze vond het wel aardig maar niet briljant.

Dit zijn de namen lees ik door drukte wat langzamer dan ik zou willen, maar op basis van de eerste 120 pagina's zeg ik: kopen of meenemen uit de bieb. Eenzaamheid, hoop, wanhoop en vergankelijkheid buitelen over elkaar heen in dit prachtig geschreven boek.

En nu maar hopen dat Wieringa dat hoge niveau ook op de overige 180 pagina's vasthoudt, anders moet ik gaan terugkrabbelen.

@Martin: het lichtere werk van Coe vertoont hier en daar wat overeenkomsten met het werk van Nick Hornby, al heeft Coe wel iets meer diepte. Hornby is in de 'light' letteren een meester. Daarnaast heb ik veel plezier beleefd aan de romans van Scarlett Thomas: qua toon past ze wel in het rijtje dat je noemt, maar ze speelt wel met genres en mengt graag een beetje fantasy door haar werken. Ik vond The end of Mr. Y het leukst, maar Pop co. en Our tragic universe zijn even goed de moeite.

Over de bergen van Gerrit Komrij

Ik ben nu net over zo'n 2/3 van het boek. En eignelijk gebeurd er niet zoveel. Heer Komrij wist overigens wel heel mooi te schrijven in mijn ogen. Prachtige woorden en zinnen. Een plezier om te lezen, maar of ik er en nu meer uit kan halen dan plezierig tijdverdrijf...ik weet 't niet.

Het verhaal speelt zich af in een afgelegen gebied in Portugal, waar een jongeman, Pedro, uit Lissabon z'n intrek neemt in een min of meer verlaten 'landhuis' van de familie. Het boek is eigenlijk een opsomming van belevenissen van Pedro. Weinig/geen spanning. Maar nogmaals heel mooie zinnen.
Nu moet ik bekennen dat op zo'n 2/3 van het boek er zich een kleine romantische verhaallijn ontspint. Ik moet zeggen dat ik erg benieuwd ben hoe zich dit gaat ontwikkelen.

Ach....ik meld me wanneeer er weer wat meer over te vertellen is.

The God Delusion van Richard Dawkins

Fijn zo'n boek dat duidelijke argumenten voor atheïsme benoemt en niet bang is om geloof langs een rationele meetlat te leggen. De auteur durft te benoemen dat religieuze motieven vaak meer worden 'gerespecteerd' wat in de praktijk betekent dat zij zonder argumentatie aanvaard worden, waar dat voor niet-religieuze motieven niet geldt.

Deed in 2006 nogal wat stof opwaaien, maar ik was er nog niet toe gekomen om 'm te lezen; fictie oefent toch meer aantrekkingskracht op me uit.

Na alle speculaties over een mogelijke Nobelprijs voor Cees Nooteboom besloot ik eens iets van hem te lezen. Ik ben zojuist begonnen in Rituelen, en ik moet zeggen dat de eerste pagina's me erg aanspreken.

Zijn hier ook Nooteboom-fans aanwezig? Of haters? Ik zou graag horen wat anderen van zijn werk vinden.

Nooteboom werd door jaargenoten van me wel eens het debiele broertje van Mulisch genoemd. Nooteboom had destijds Allerzielen in de winkel liggen. Ik heb te weinig van de man gelezen om echt een oordeel te kunnen vellen over zijn verzameld werk, maar die opmerking is natuurlijk flauwekul.

Ik heb ooit Rituelen gelezen, en verder een paar reisboeken: het is niet echt blijven hangen. Ik denk dat mijn herinneringen aan zijn boeken een beetje zijn vermorzeld tussen de werken van Hermans, Haasse, Campert en Mulisch: die maakten meer indruk op me. Maar misschien moet ik het nog eens proberen.

Overigens heb ik Wieringa eerder vandaag uitgelezen. Mijn eerder opmerkingen kan ik staande houden. Boeiende roman over wanhoop, vervreemding, over mensen die zichzelf vinden en weer verliezen. Geen roman als een warm bad, meer als een draai om je oren.

Vandaag ben ik begonnen in Travels with Charley van John Steinbeck. Ik kende het boek niet en wilde het lezen voor ik aan Reizen zonder John begon. Gelukkig heeft Penguin veel werken van Steinbeck standaard in de collectie. Het is misschien wel twintig jaar geleden dat ik voor het laatst iets van Steinbeck las. En ik moet bekennen dat ik me afvraag waarom ik zijn boeken zo lang heb laten liggen. Dus nog voor ik aan Mak ben begonnen, kan ik al zeggen dat ik blij ben met zijn laatste werk.

Overigens is er in het kielzog van Reizen zonder John ook een Nederlandse vertaling op de markt gebracht. Ik heb alleen geen idee of dat gewoon een herdruk van een oude vertaling is of een haastklus om te kunnen aanhaken.