Eigen werk: poëzie

Terug naar: Eigen werk: poëzie

Wandeling langs de Ijssel.

Plaats een reactie (registreren)
Het water stroomt gedreven
richting Nordhorn
langs haar oever hollen kinderen
met uitgelaten hond.

Ik strek mijn hand naar het water
en spreid er mijn vingers
de ogen knijpend tot spleetjes
maken de hand vloeibaar.

Zo speel ik met de ruimte om mij heen
de verte verscholen door de bocht
oude bomen langszij en toch
het geruststellende geluid
van het spelende kind.

Och argeloos kind haast tastbaar nabij
zo moet het ook zijn jong en zo blij
het gemoed nu belicht door dit vrolijk gezicht
mijn hand en mijn ogen, mijn denken gedicht.

De vingers ze spelen een vogelen dans
en vinden mijn haren in strijkend cadans
ik loop langs de Vechte open en vrij
deze dag zo, begonnen door mij.
Leuk.

De eerste zin is meteen raak wat mij betreft Het water stroomt gedreven.
Richting Nordhorn ...dat moet over de Vecht gaan denk ik dan (komt later ook terug). Maar het gedicht heet Wandeling langs de Ijssel, daar moet ik even over nadenken.

In het derde vers...oude bomen langszij en toch. Dat en toch geeft mij een gevoel dat er iets is... Het lost zich op in een gerustellend geluid. Maar, wat mij betreft heeft de geschetste ruimte geen geruststelling nodig.

De eerste 3 versen zijn niet rijmend, heeft het ook zeker niet nodig denk ik. De laatste twee wel....is dat een toevallig toeval of is er een reden voor.


Anyway....ik vond het leuk om te lezen.
('t Was net of ik in de buurt van Almelo langs de Vecht wandelde)
Tja, ik woon in Nordhorn. En ik bedoel de Vechte, waar ik op een afstand van 150 meter vanaf woon.
Ik heb vroeger aan de Ijssel gewoond, maar weet niet hoe ik het verbeteren kan.
Dank voor uw reactie.
Reageer op deze discussie Om een reactie te plaatsen, dien je je eerst te registeren.
Nieuwe discussie starten in: Eigen werk: poëzie (registreren)
Forumoverzicht: